موارد مصرف:

تسکين موقتی درد های خفيف تا متوسط ، خصوصا بعد از اعمال جراحی

درمان سریع الاثر تب

تسکين اورژانسی هيپرترمی و درد وقتی تجویز اشکال داروئی دیگر، ممکن نباشد

 

 

موارد توجه:

. در افراد با نارسائی کبدی و کليوی با احتياط مصرف شود

. در افراد الکليسم ، دچار سوء تغذیه و دهيدراته با احتياط مصرف شود

. در افراد حساس به پاراستامول منع مصرف دارد

. در افراد با نارسائی کبدی حاد منع مصرف دارد

. دوزهای بالاتر از ميزان تجویز باعث ایجاد مسموميت و صدمات جدی به کبد می شود. اولين علائم مسموميت ٢ یا ۴ تا ۶ روز بعد از تجویز مشاهده می شود.بعد از مشاهده علائم مسموميت باید آنتی دوت تراپی سریع انجام شود.

 

 

 

 

دوز مصرف:

هر آمپول پاراستامول قبل از تزریق حتما باید با ١٠٠ ميلی ليتر از محلول سدیم کلراید ٠.٩ % تزریقی مخلوط گردد و سپس به

صورت وریدی انفوزیون شود. بين هر دو تزریق نيز باید ۴ ساعت فاصله زمانی باشد.

بزرگسالان با وزن بالای ۵٠ کيلوگرم: ١ گرم پاراستامول ۴ بار در روز هر آمپول در ١٠٠ ميلی ليتر از محلول نرمال سالين

تزریقی مخلوط گردد حداقل باید بين هر دو تزریق ۴ ساعت فاصله زمانی باشد و دوز روزانه پاراستامول نباید از ۴ گرم تجاوز

نماید.

بزرگسالان باوزن کمتر از ۵٠ و کودکان بيشتر از ٣٣ کيلوگرم( حدود ١١ ساله): ١۵ ميلی گرم پاراستامول به ازاء هر کيلو وزن

بدن در هر نوبت و ۴ بار در روز . در صورت اختلاط محتویات یک آمپول در ١٠٠ سی سی سرم سدیم کلراید ٠.٩ % ، معادل با

١.۵ ميلی ليتر از محلول حاصله به ازاء هر کيلو وزن بدن. دوز روزانه نباید از kg/mg ( تقریبا معادل ٣ گرم پاراستامول) 60

تجاوز نماید.

کودکان با وزن ١٠ تا ٣٣ کيلو گرم ( ١ تا ١١ ساله): kg/mg وزن بدن ۴ بار در روز . در صورت اختلاط محتویات یک آمپول در 15

١٠٠ سی سی سرم سدیم کلراید ٠.٩ % ، معادل با ١.۵ ميلی ليتر از محلول حاصله به ازاء هر کيلو وزن بدن. ماکزیمم ميزان

مصرفی در طول یک روز نباید از kg/mg. ۶٠ ( تقریبا معادل ٢ گرم پاراستامول) تجاوز نماید

نوزادان با وزن کمتر از ١٠ کيلو گرم ( زیر یک سال): ٧.۵ ميلی گرم پاراستامول به ازاء هر کيلو وزن بدن در هر نوبت و ۴ بار در

روز . در صورت اختلاط محتویات یک آمپول در ١٠٠ سی سی سرم سدیم کلراید ٠.٩ % ، معادل با ٠.٧۵ ميلی ليتر از محلول

حاصله به ازاء هر کيلو وزن بدن. دوز روزانه نباید از kg/mg تجاوز نماید. 30

در افراد با نارسائی کليوی حاد: در این بيماران با کليرانس کراتين کمتر از min/ml باید فاصله بين دو تزریق تا ۶ ساعت 30

افزایش یابد.

محلول تزریقی باید در زمان بيشتر از ١۵ دقيقه انفوزیون گردد.

مسموميت دارو: درصد ابتلا به مسموميت در افراد مسن ، کودکان ، بيماران مبتلا به نارسائی کبدی، الکليسم ، سوء

تغذیه ، بيمارانی که القاء کننده های آنزیم مصرف می کنند، بيشتر است.

علائم مسموميت معمولا بعد از ٢۴ ساعت آغاز می شود و شامل: تهوع ، استفراغ ، بی اشتهائی ، رنگ پریدگی و درد

شکمی. تجویز آنتی دوت ان- استيل سيستئين به صورت خوراکی یا وریدی ، بسته به ميزان مسموميت، به فواصل زمانی

١٠ ساعت انجام می شود.

عوارض جانبی:

گمتر شایع: کاهش فشار خون ، تنگی نفس، افزایش سطح ترانس آميناز

به ندرت: ازدیاد حساسيت ( راش پوستی تا ایجاد شوک آنافيلاکتيک)، ترومبوسيتوپنی ، خونریزی بينی و لثه

تداخلات:

پروبنسيد: در صورت مصرف همزمان بایستی دوز پاراستامول کاهش یابد.

ساليسيلاميد: باعث کاهش سرعت کليرانس پاراستامول می شود.

داروهای القاءکننده آنزیم ها با احتياط مصرف شود.

مصرف در حاملگی و شيردهی: در حاملگی ج زء گروه B و باید کاملا با تجویز و تحت نظر پزشک معالج انجام گيرد. در شير

ترشح می شود.

نکات قابل توصيه: در صورتی که مصرف دارو فراموش شد و زمان مصرف دوز بعدی رسيد ، لازم به دو برابر کردن ميزان

مصرف نمی باشد.

منوی اصلی